Iemand op fouten wijzen is soms gewoon lekker.
Iemand met dementie maakt veel “fouten”. Hij of zij ziet het tafellaken aan voor een servet, denkt dat je de overleden buurman bent of vertelt een verhaal wat niet klopt. Vaak zijn we dan geneigd hem of haar te corrigeren.
Vraag je af waarom je iemand zou willen wijzen op wat hij of zij niet goed doet.
Als iemand jong en gezond is, kan het liefdevol wijzen op fouten als doel hebben om ervan te leren. Het kan dan een vorm van feedback geven zijn. Je legt uit hoe het ook anders kan in de hoop dat iemand het de volgende keer beter doet. Op die manier kan iemand groeien en ontwikkelen.
Bij iemand met dementie is de kans dat hij of zij ervan leert bijzonder klein. Er wordt nauwelijks meer informatie opgeslagen en het enige effect wat het dan vaak heeft is een vervelend gevoel.
En als we eerlijk zijn dient het wijzen op iemands fouten vaak een ander doel. Zo kan het zijn dat je geneigd bent iemand te corrigeren omdat je je schaamt voor de actie van de ander. Als jouw persoon met dementie iets verkeerd doet in het bijzijn van anderen kan het zijn dat je je schaamt voor zijn of haar gedrag.
Een andere reden waarom we iemand wijzen op fouten is er een die we vaak niet toe willen geven. Het geeft soms gewoon een goed gevoel! Het kan voldoening geven om iemand terecht te wijzen om jezelf beter te voelen. Je haalt de aandacht weg van je eigen onzekerheid en angst om te falen. Zeker als je je irriteert of iemand niet zo graag mag is dit een valkuil waar we soms instappen.
Doe het niet! Het is niet chique, niet eerlijk en het helpt niet. Op lange termijn schaadt het vooral de vertrouwensband en staat het echt contact in de weg.
In onze training Zeg JA bij dementie leren we je hoe je jouw persoon met dementie stralend kunt laten falen zodat er echt contact kan ontstaan en blijven. We leren je ook hoe je zelf stralend kunt falen, want kunnen en durven falen is de sleutel tot succes!
